• Kloosterlaan 1, Lage Vuursche
  • 035-666 8248

Een wilde avond in Lage Vuursche.

Het heeft even geduurd, maar zoals wij onszelf hadden beloofd, waren we onlangs weer even bij de Kastanjehof in Lage Vuursche. Gewoon op de bonnefooi, onaangekondigd. Alhoewel het veel vroeger donker werd dan tijdens ons laatste bezoek, viel het op dat er al veel blad van de kastanjebomen af was. We konden sterren door de bomen zien en het bruinrode blad op de grond fluisterde Herfst. Binnen brandde de openhaard dat het een lieve lust was en we proostten met respectievelijk een goed glas Merlot en een bokbiertje.

We bestudeerden het menu en ontdekten dat de Kastanjehofhoning inmiddels al wél in de potjes zit, maar nog niet in de gerechten. Desgevraagd vertelde de vriendelijke dame dat de gasten nu vooral belangstelling hadden voor de nieuwe wildkaart, die op 1 november spectaculair gepresenteerd zal gaan worden. Kennelijk zag ze de lichte teleurstelling in onze ogen, waarna ze ons vroeg of we vast stiekem iets van die nieuwe kaart wilden (voor) proeven. Dat wilden wij zéker wel en een klein kwartiertje later zaten we herfstachtig te genieten van de Grove Wildzwijnpaté als voorgerecht. Geweldig bereid en schitterend opgemaakt met vijgencompote en zoetzure appel.

Op dát moment besloten wij te reserveren voor die Wilde Avond op 1 november, waarbij alle gerechten van die nieuwe wildkaart gepresenteerd zullen worden, opgevrolijkt met Herfstklanken. Schrikt u niet; het wordt geen gemengd bejaardenkoor, hoe leuk dat ook kan zijn, maar een zeer getalenteerd zanger/pianist, waarvan we nog veel gaan horen volgens de sympathieke uitbater.

Bemoeizuchtig als ik ben stelde ik nog voor, dat het wellicht een goed idee zou zijn, om de hertenbiefstuk af te lakken met een dressing van goudgele Kastanjehofhoning. De kersverse eigenaar beloofde plechtig het met de chef te bespreken. We kozen nog een prettig dessert van de "oude kaart" en toen de fles Merlot helaas geen druppel meer bevatte, startte Mevrouw van Kastanje de auto. Ik zal korte tijd later, met het volste vertrouwen in de stuurkunst van mevrouw, een oogje dicht hebben gedaan want het eerstvolgende wat is zag was onze garagedeur die zich traag opende. Ik beloofde vervolgens plechtig op 1 november zelf de BoB te zijn, maar misschien vraag ik tóch onze dochter mee.

(wordt vervolgd)

Willem van Kastanje, eind oktober 2018

*gepubliceerd met toestemming van de auteur

 

 

 

 


Kastanjehof = familie.

Wat een prachtig dorp is Lage Vuursche! Of je nu vanaf Baarn of Hilversum binnenkomt; de weldadige rust ruist door de boomtoppen. Afgezien van dat hoge hek met camera's om de royale woning van een GN'r (Geliefde Nederlander), heerst er een gemoedelijke, wat Gooise, maar vooral gezellige sfeer. Een volgende keer bezoeken we wellicht ook even het prachtige, veel gefotografeerde, begraafplaatsje maar nu rijden we meteen door naar de bestemming.

Ik parkeer mijn cabriootje onder de kastanjebomen en overweeg het dak te sluiten, maar zie ervan af. Geen wolkje aan de lucht. Het enige risico zou een vallende kastanje kunnen zijn, maar dat is familie.

We zoeken een mooi zonnig plekje op het terras van de Kastanjehof en even later zet een vriendelijke dame twee gulle glazen Sauvignon Blanc voor ons neer. We klinken beheerst om niemand ongerust te maken en wachten vol vertrouwen op de bestelde biba's. Acht stuks, met mosterd; een eerste levensbehoefte.

Het is een vredig plekje; zelfs de rondzoemende bijtjes overwegen geen moment ons lastig te vallen. De uitbaters blijken beginnende bijenhouders te zijn en na het volgende glas besluiten we snel terug te komen voor een salade geitenkaas met kastanje(hof)honing.

Ik reken af en bij de auto aangekomen liggen er inderdaad twee prachtige kastanjes op de achterbank. We laten ze liggen als aandenken, en als geheugensteuntje om hier snel terug te komen.

Willem van Kastanje, september 2018

Willem van Kastanje, want het is familie*gepubliceerd met toestemming van de auteur

Reservering

Reserveer een tafel

Secured By miniOrange